Waar is de zon, waar is de lente?

Ze hadden het beloofd .... zon, lente en al dat moois? Speciaal gisteren inderhaast naar zee gereden. De proloog van de 3daagse van ?? passeerde voor de deur en vanaf 10 uur was er geen doorkomen meer aan. Alle straten in de omgeving zouden afgesloten worden. Bijna ter plaatse, zo rond Gistel kwam de zon al door het wolkendek piepen. Dat zag er al veelbelovend uit. Ter plaatse aangekomen was ze plots weer verdwenen. Het leek of Lora ook niet door de wegversperring raakte.
Brrr, 12 graden op 't appartement ... chauffage vollen bak en ondertussen de tram richting Nieuwpoort genomen.  Ah ja, een wandeling in de buitenlucht zou me deugd doen en de zon deed zo haar best, maar slaagde er maar niet in door te breken.
Een heel stuk verder in de namiddag, zo tegen het einde van de koers, was het haar toch gelukt. Ben ervan overtuigd dat ze door plaatselijke veiligheidsdiensten op afstand werd gehouden tot de groene vlag gepasseerd was.
Allez, vlug nog eens een schepje gezonde lucht naar binnen snuiven. Een wandeling, een praatje onderweg met goeie kennissen die we niet meer gezien hadden van voor het accident van Luc.... en, hoe is't?  Ja, niet goed eigenlijk .... bla, bla, bla
Ondertussen was het al flink aan het afkoelen en was ik blij dat ik weer naar binnen kon.
Gans de avond en nacht moeten hoesten (sorry Luc), waarschijnlijk ook wat koorts, want ik voelde me absoluut niet lekker.
Vandaag ook nog niet veel zon gezien, nu en dan eens een straaltje, maar absoluut nog niet warm. De meeste zon kwam er weer door met de avond. Doe ik er nu beter aan om binnen te blijven, of ga ik toch naar buiten, met het risico de ganse avond zoals een verstokte kettingroker te hoesten en te hoesten en te .....
Ik heb voor veilig gekozen en de goed ingeduffelde wandelaars gadegeslagen van achter het raam. Foei, wie heeft daar die dubbelzinnige gedachtengang? Misschien wel een van mijn collega's?  Wie? Die zal het wel weten.
A propos, mijn haardos is flink uitgedund, maar zal het weekend wel doorstaan. Geen enkele buitenstaander die er iets van merkt hoor. Ik heb er nog altijd voldoende.
Morgen zullen we dan nog eventjes genieten en extra vitamientjes proberen op te doen, want woensdag start ik aan mijn 2de traject.
Vele zonnige groetjes, Marleen

Oei, mijn haar

Deze morgen, onder de douche, voor de laatste maal mijn haar gewassen.  Ik durfde het bijna niet aanraken.  Jongens, pijnlijk dat die wortels zijn zeg! Telkenmale ik nu met mijn vingers door mijn haren ga heb ik hele plukjes zilverdraad mee. Waarschijnlijk ga ik morgen langs voor mijn nieuwe coupe. Ook het afscheid nemen van die lokken,  die menig complimenten mochten ontvangen, doet pijn. Het ziektebeeld zal zich nu ten volle manifesteren. Mijn eerste reactie was, neen, voor mij geen pruik, ik kies voor een leuk sjaaltje. Ik ben toch blij dat ik dan toch voor de andere optie gegaan ben. Mijn keuze viel uiteindelijk voor een nieuwe coupe (ja Karien zegt dat ik niet mag zeggen "pruik" hé) omwille van de kleinkindjes. Stel dat ze me niet meer herkennen en bang zijn van die vreemde mevrouw, dat ware pas heel erg.
En ja ooit komen ze terug. Mogelijks in een andere gedaante. Mag ik hopen op mooie, rosse krullen? Keep dreaming Marleen.

Muiterij

De " muiterij" is aan het uitbreken denk ik.  Niet zo'n opstand op een of ander piratenschip hoor. Dat lijkt mij veel te avontuurlijk. Alhoewel met Orlando Bloom aan mijn zijde, zou ik het er misschien wel op wagen.
Neen, voor de west-vlamingen .... ik begin te "muten" - vertaald voor de rest van het Vlaamse landsgedeelte: mijn haarverlies is gestart. Ik vraag me alleen nog af,, hoe rap.zal dat nu gaan? Er is dus een kans, als je me een volgende keer ontmoet, dat ik zo'n pas van de kapper-kapsel heb.
Vandaag in de Colruyt, de verpleegster ontmoet die me 2 weken geleden begeleid heeft doorheen mijn eerste chemo-dag. Echt waar, ik zou zeggen, een crème van een mens geknipt voor de job. Ze kampte met een dilemma,  ze moet nl. weldra de keuze maken voor de dienst waarop ze verder wil naar aanleiding van de fusie van het AZ Delta. Onze ontmoeting zag ze als het lot en het hielp haar weer een streepje verder. Voila zè,  is dat mijn goeie daad voor vandaag?
Vanavond terug verrast door een bloemist voor de deur. Prachtig boeket, vergezeld  van een lief kaartje en een dikke knuffel! Die knuffels, daar heb ik het meeste nood aan....
Mensen toch, het zijn de kleine attenties die het hem doen!

Hallo,

Hallo, ik ben hier nog eens terug. 2 volle weken na chemo zijn voorbij. De pijn aan mijn haar wordt steeds meer uitgesproken. Lekker buiten, haren in de wind  .... absoluut niet aangenaam te noemen. Krijg ik morgen een beginnend patershoofd? Overmorgen? Ik kijk er niet naar uit, maar wil zo snel mogelijk door die fase heen.
Vandaag heb ik niet veel speciaals gedaan, iedere dag lijkt wel een kopie van de vorige.  Enkel heb ik een paar van mijn orchideeën eens een verwenningsarrangement bezorgd. Ik verwacht van hen dan straks een mooie bloementak terug.  Tijd zat om ervan te genieten nu.
Gisterenavond voelde ik terug een kriebel in de keel ... niet opnieuw hé. Ik verzorg mij goed hoor, vooral Luc houdt mij voortdurend in de gaten. Een verkoudheid kan ik nu weeral missen als kiespijn.
Nog een dikke knuffel van mij. Via de tablet is er toch geen besmettingsgevaar aangezien ik een goeie virusscan erop heb. Misschien moet ik dat volgende week eens navragen en kunnen ze tijdens de behandeling een anti-virus installeren.  Er is nog wat plaats over op mijn "zachte" schijf..
Big hug!!!!

Inspiratieloos

Maandag

Maandagmorgen kwart over acht (komt dit niet uit een of andere songtekst?), ik neem een douche ... oei, wat pijn aan mijn haar.  Ja, wat wil je, het is maandagochtend. Gisteren er zwaar tegenaan geweest? Zou het van die Martini komen die ik 's middags als aperitief genomen heb? Je moet de mensen uit de horeca toch ook iets gunnen, 't is voor hen ook zondag. Of van dat stuk lekkere speculoostaart, welke was meegebracht door mijn bezoek gisteren? Dank je wel Carine. Of is het te wijten aan de pralientjes die er nog bovenop kwamen? Ik denk niet dat elk van voornoemde zaken er iets mee te maken had. Dit zal zich wreken op mijn weegschaal, maar niet op mijn haar.
Ik heb een licht vermoeden dat de kans bestaat dat ik deze week afscheid zal moeten nemen van mijn eerbiedwaardige grijze haren. Dit was nu juist hetgene waarop ik het meeste fier was en waar de natuur mij gunstig gezind bleek. Krullen had ik nooit van nature, maar met een paar rolletjes en de hand van een goeie kapster werd dit ook opgelost. Waar is de tijd?
We zullen zien, ik weet dat het komt en het hoort er nu eenmaal bij.
Salukes en tot morgen!

Complimentendag

Mag ik jullie complimenteren met het feit dat jullie zo'n fijne vrienden zijn! Ik besef dat ik er niet alleen voor sta, daarvoor mijn welgemeende dank.
Complimentendag ... weeral iets nieuws uitgevonden om de commerce te doen floreren? Neen, volledig mis, een complimentje kost je niks, je hoeft het zelfs niet te verpakken. Liever niet zelfs, want het moet puur en oprecht zijn, zonder te veel franjes.
Ik betrap er mij op dat ik er ook nog geen gegeven heb vandaag. Bij deze heb het toch wat goedgemaakt hoop ik.
Aan de nationale stoofvleesdag heb ik wel al meegewerkt hoor. Wat dacht je, het gaat natuurlijk over smoefelen. Deze middag, voor het terug huiswaarts keren,  mij laten verwennen en de voetjes onder tafel geschoven voor een portie stoofvlees met frietjes. Meer moet dat niet zijn. Het heeft in elk geval gesmaakt.
Voila zè,  we zorgen ervoor dat we morgen nog iets kunnen vertellen hé.
Nog een leuke zondagse avond en tot morgen.